مقاله حاضر با بررسی مفهوم "معماری پایدار'' و وجوه گوناگونی که این مفهوم در ارتباط با سایر حوزههای وابسته به معماری نظیر سازه و تکنولوژی ساخت میآفریند؛ سعی در ارائه تعریفی از معماری پایدار دارد که عمدتاً مفهوم پایداری را از منظر ''ماهیت معماری'' بنگرد. مزیت چنین تعریفی در آن است که بسیاری از آثار معمارانه با سازههای ناپایدار یا تکنولوژی رو به اضمحلال، در صورتی که جوهره پایداریِ معمارانه را در خود داشته باشد، فرصت آن را مییابد که در حیطه ''معماری پایدار'' راه یابد. از این ره گذار میتوان به احیا و به کارگیری ظرفیت های نهفته در چنین آثاری به عنوان مواریث معماری پایدار امیدوار بود. معماری خانههای ساخته شده با نی در تالاب های جنوب ایران (منطقه خوزستان) نمونه موردی است که این مقاله قصد تحلیل و بررسی آن را دارد. روش تحقیق در مقاله حاضر شیوه تفسیری تاریخی است که با استفاده از منابع کتابخانهای و مطالعات میدانی انجام پذیرفته است.
مجتهدزاده، روح اله و ضیاء، کاوه. (1391). خانه های نیئین؛ جلوهای متمایز از پایداری در معماری. پیکره، 1(2)، 57–66. https://doi.org/10.22055/pyk.2013.12905
MLA
مجتهدزاده، روح اله، و ضیاء، کاوه. "خانه های نیئین؛ جلوهای متمایز از پایداری در معماری"، پیکره، 1، 2، 1391، 57–66. doi: 10.22055/pyk.2013.12905
HARVARD
مجتهدزاده، روح اله، و ضیاء، کاوه. (1391). 'خانه های نیئین؛ جلوهای متمایز از پایداری در معماری'، پیکره، 1(2), pp. 57–66. doi: 10.22055/pyk.2013.12905
CHICAGO
مجتهدزاده، روح اله و ضیاء، کاوه، "خانه های نیئین؛ جلوهای متمایز از پایداری در معماری." پیکره، 1 2 (1391): 57–66, doi: 10.22055/pyk.2013.12905
VANCOUVER
مجتهدزاده روح اله، ضیاء کاوه. خانه های نیئین؛ جلوهای متمایز از پایداری در معماری. پیکره. 1391;1(2):57–66 (In English). doi: 10.22055/pyk.2013.12905